Feb
24
2009
မဂၤလာပါလို႕ ႏွုတ္ခြန္းဆက္သပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ ညီမင္းစံပါ..။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အရင္က ဘေလာ့ရွိခဲ့ပါတယ္..။ blog.freeinmind.net နဲ႕ bagannat.blogspot.com ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႕ ၂ ခုလုပ္ထားပါတယ္..။ blog.freeinmind.net ကုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ပိုင္ဒိုမိန္း register လုပ္ၿပီး ၀ယ္ထားပါတယ္..။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ၀ါသနာပါတာေလးေတြလုပ္ရင္း ေ၀မွ်ေပးဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ ကံေကာင္းတဲ့ လူစားထဲမွာ မပါပါဘူး..။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္လိုက္မယ္ ႀကံရင္ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခုနဲ႕ အဖ်က္ႀကံဳရတတ္ပါတယ္..။ freeinmind.net ကို ကၽြန္ေတာ္ စၿပီးလုပ္ေတာ့ အခက္အခဲေတြရွိပါတယ္…။ အဲဒီအခက္အခဲေတြကို ျဖတ္သန္းရင္း တည္ၿငိမ္လာတဲ့အခါ အရွိန္ရလာတဲ့အခါမွ မထင္မွတ္တာေတြ ျဖစ္လာျပန္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ hosting ၀ယ္ထားတဲ့ company က ျမန္မာျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတို႕အေနနဲ႕ ဆက္ေရာင္းေပးလို႕ မျဖစ္ေတာ့ပါဘူးလို႕ ဆိုလာပါတယ္..။ ၀မ္းနည္းစြာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ရပ္ဆိုင္းလိုက္ရပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း မ်ိဳးေက်ာ္ထြန္းကို အကူအညီေတာင္းၿပီး nyiminsan.com ကို register ျပန္လုပ္ဖို႕ အပူကပ္ရပါတယ္..။
ကၽြန္ေတာ္ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္လို႕ ဒီအလုပ္ေတြ လုပ္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး..။ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ ျဖစ္ညွစ္ၿပီးဇြတ္လုပ္ေနရတာမ်ိဳးပါ..။ ကၽြန္ေတာ္ ၀ါသနာပါလြန္းလို႕ လုပ္ေနတယ္လို႕ ေျပာလို႕ရပါတယ္..။ ညီမင္းစံ ဆိုတဲ့ နာမည္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကေလာင္နာမည္အေနနဲ႕ သံုးပါတယ္..။ နာမည္အရင္း မဟုတ္ပါဘူး..။ ကၽြန္ေတာ္ စာတိုေပစေလးေတြေရးဖို႕ ၀ါသနာထံုသလို ဓါတ္ပံုေလးေတြရိုက္ဖို႕လည္း ၀ါသနာပါတတ္ပါတယ္..။ စာအနည္းအက်ဥ္း ဖတ္တဲ့အတြက္ လက္လွမ္းမွီရာစာအုပ္ကေလးေတြဆီကေန အညႊန္းေပးတတ္ျပန္ပါေသးတယ္..။ ကၽြန္ေတာ့္၀ါသနာေပါ့ဗ်ာ..။ ဒီ၀ါသနာက ေငြေတာ့ အေတာ္ကုန္ပါတယ္..။ ပံုမွန္၀င္ေငြမရွိတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အေျခအေနေပးသလို လုပ္ေနရျပန္တယ္..။ ေလာကႀကီးမွာ ေနထိုင္ေနရတုန္း ရွင္သန္ေနရတုန္း ကိုယ္၀ါသနာပါတာေလးေတြ လုပ္ေနရတာကိုက ၾကည္ႏူးစရာမဟုတ္လား..။ မဟုတ္ရင္ ဘယ္လုိလုပ္ ေနေပ်ာ္မလဲဗ်ာ..။
ဒီဘေလာ့ကေလးမွာ အားနည္းခ်က္ေတြရွိပါမယ္..။ ကၽြန္ေတာ့္အြန္လိုင္း ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ား ေထာက္ျပေ၀ဖန္ေပးႏိုင္ပါတယ္..။ ေလးနက္စြာ ခံယူရင္း အတူတကြ ဆက္လက္ခ်ီတက္ခ်င္ပါတယ္…။ အားလံုးကို ေက်းဇူးပါဗ်ား..။
VN:F [1.8.8_1072]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.8.8_1072]
7 comments | posted in Diary
Feb
7
2009
အဆင္မေျပတာေတြ ေတာက္ေလွ်ာက္ေတြ႕လာရင္ လူက ပင္ပန္းလာတယ္..။ ခံနိုင္ရည္ သိပ္မရွိေတာ့ဘူးေပါ့..။ ဒါေပမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြ ေခါင္းထဲမွာ ျပြတ္သိပ္ထည့္ထားရင္း ကိုယ့္ပန္းတိုင္က ကိုယ္နဲ႕ တျဖည္းျဖည္းေ၀းသြားသလို ခံစားရတယ္..။ ဓါတ္ပံု ရိုက္ေပမယ့္ ရိုက္ခ်င္စိတ္မရွိ..။ စာေတြဖတ္ေပမယ့္လည္း အကုန္လံုးထိုင္ဖတ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျပည့္ျပည့္၀၀ အာရံုစူးစိုက္ႏိုင္စြမ္းမရွိ..။ လိုေနတာေတြ ပိုေနတာေတြ မရွင္းတာေတြရဲ႕ အလယ္မွာ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေနၿပီလဲဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မသိေတာ့ဘူး..။ ေအးေလ..။ တခ်ိဳ႕အရာေတြ ေမ့သင့္တယ္..။ တခ်ိဳ႕အရာေတြ အားယူၿပီး ျပန္ႀကိဳးစားသင့္တယ္..။ တခ်ိဳ႕အရာေတြႀကံဳလာရင္ ၿငိမ္သင့္ ၿငိမ္ေန လွုပ္သင့္လွုပ္ေန..။ ေၾသာ္..။ ေလာကနဲ႕အတူ လိုက္ကေနရတဲ့ ငါလည္း သူမာယာမ်ားသလို ငါလည္း ေထြျပားရွဳပ္ေထြးေနရတယ္..။
မနက္လင္းကတည္းက အိပ္ေရးမ၀ဘူး ခံစားခ်က္က ရင္ဘတ္ထဲေကာ ဦးေႏွာက္ထဲပါ မၾကည္မလင္ျဖစ္ေနတယ္..။ ေ၀၀ါးေနလိုက္တာ..။ ေလာကႀကီးကလည္း အလ်င္မမွီႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေျပးေနတယ္..။ လူငယ္ေတြ.. သူတို႕ေတြ တက္လမ္းေတြေပ်ာက္ မ်က္ကန္းေတြ ျဖစ္ေနလိုက္တာ အရာအေထာင္..။ ေနာက္ အနာဂါတ္ဆိုတာ ေနာက္လာမယ့္ တိုင္းျပည္ရဲ႕ အနာဂါတ္ဆိုတာ သူတို႕ေတြလက္မွာ ဘာေတြျဖစ္လာဦးမလဲ..။
လုပ္ရမွာေတြ သိပ္မ်ားတယ္..။ အခ်ိန္ေတြ ဘာမွမက်န္ဘူး..။ ပညာတတ္လူတန္းစားဆိုတာ ကြယ္ေပ်ာက္သေလာက္ ျဖစ္လာၿပီ..။ သိပ္မ်ားပါတယ္ သိပ္ေပါပါတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းနဲ႕နည္းပညာေခတ္ႀကီးမွာ လင္းလြန္းၿပီး မျမင္ႏိုင္ေအာင္ မ်က္လံုးေတြမွိတ္ထားကုန္က်ၿပီလား မေျပာတတ္ေတာ့ဘူး..။ computer နည္းပညာနဲ႕ မဟာဘြဲ႕ယူတယ္..။ ေနာက္ေတာ့ thesis ေတြ ေငြေပးၿပီး အျပင္မွာအပ္တယ္..။ သင္ယူရတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြကိုမွ အားမနာ လုပ္လည္း လုပ္ၾကတယ္..။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ စံုတိုင္း ေျပာျဖစ္တာက ဒီေခတ္ႀကီးထဲ စာသင္တာ အေယာက္ ၁၀၀ မွာ ၁၁၀ မတတ္ေတာ့ဘူး..။ ၁၀ ေယာက္ပိုေနတာက သင္တဲ့ ဆရာ ဆရာမေတြပါ မတတ္ေတာ့တာ..။
မေလးစားတာ မဟုတ္ပါဘူး..။ သင္တဲ့ဆရာေတြ ဆရာမေတြကို ေလးစားပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ေနတဲ့ အတိုင္းအတာေတြ အျဖစ္အပ်က္ေတြက လက္ခံခ်င္စရာမေကာင္းပါဘူး..။ ေငြကို သိပ္စကားေျပာလြန္းၿပီး အရာမထင္တဲ့ သင္ၾကားမွုေတြကိုပဲ ေတြ႕ေနရေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႕ မႏွစ္ၿမိဳ႕နိုင္ပါဘူး..။ ကၽြန္ေတာ္အခု အသက္ ၂၃ ရွိပါၿပီ..။ ၂၄ ကိုေရာက္ပါၿပီ..။ ဒီအသက္အရြယ္ထိ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေစာက္သံုးမက်တဲ့ ေကာင္တစ္ေကာင္လို႕ပဲ ထင္ေနတုန္းပဲ ရွိပါေသးတယ.္.။ Trigonometry သခၤန္းစာနဲ႕ circular theorem ကုိ ကၽြန္ေတာ္ မႏွစ္ကမွ ေကာင္းေကာင္းသေဘာေပါက္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ရွက္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္ လွန္ေထာင္းရဲပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ပညသင္ႏွစ္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ ပညာမရွာခဲ့ မသင္ယူခဲ့ပါဘူး..။ အတန္းေအာင္ေအာင္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရင္းသာ ေက်ာင္းသားဘ၀ကို ျဖတ္သန္းလာရပါတယ္..။
အခ်ိန္ေတြ သိပ္ႏွေျမာစရာေကာင္းသလို ကိုယ္ဆက္လုပ္ဖို႕ အခိ်န္ေတြ သိပ္မက်န္သလိုခံစားေနရတယ္..။ လက္ရွိ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေနတာေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္မလံုေလာက္ပါဘူး..။ ဒီေခတ္မွာ ေငြေနာက္လိုက္ၿပီး ေငြကၽြန္ျဖစ္သြားရင္းနဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ျဖည့္ဆည္းႏိုင္တာေတြအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ႕ အသက္ေသသြားတာ ဘယ္ႏွေယာက္ရွိၿပီလဲဆိုတာကၽြန္ေတာ္ မေတြးတတ္ေတာ့ပါဘူး..။
ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၂၀၀၁ ဘတ္ခ်္ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ့ ေဆးေက်ာင္းကို အေယာက္ ၉၈၀ ေက်ာ္ ၀င္ပါတယ္..။ အဲဒီထဲက ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြခ်ည့္ပဲ မနည္းပါဘူး..။ ဒီေကာင္ေတြထဲကေန အားလံုး၀ိုင္းၿပီး ထူးခၽြန္တယ္လို႕ ေျပာလို႕ရတဲ့ ပညာတတ္တယ္ ေတာ္တယ္ဆိုတဲ့သူ (စာတတ္တာ မဟုတ္ဘူး) လက္ခ်ိဳးေရတာ လက္ႏွစ္ဘက္ မျပည့္ပါဘူး..။ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္လို ေနရာမ်ိဳး နည္းပညာတကၠသိုလ္လို ေနရာမ်ိဳးေတြမွာ ပိုဆိုးပါတယ္..။ မဟာဘြဲေတြ ဘြဲ႕လြန္ေတြ ယူေနၾကၿပီး ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ program တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေအာင္ မေရးတတ္ၾကတာ အဲဒီသူေတြ သင္မယ့္ တပည့္ေတြနဲ႕ အနာဂါတ္တိုင္းျပည္က ရင္ေလးစရာေကာင္းေနပါတယ္..။
ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းနဲ႕ မရပါ..။ အားလံုး၀ိုင္းႀကိဳးစား ၀ိုင္းျပဳျပင္မွ ျဖစ္မွာပါ..။ အြန္လိုင္းဆိုတာကို က်ဴဖို႕ေလာက္ ျမင္ေတာ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႕ျမန္မာလူငယ္ေတြ မ်က္လံုးဖြင့္သင့္ပါၿပီ..။ လိုအပ္တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္နဲ႕ နည္းပညာအကိုးအကားေတြအတြက္ ျပင္ဆင္သင့္ပါၿပီ..။ ကိုယ့္ဒူးကိုယ္ခၽြန္ ပညာတတ္ေတြ ေပၚထြက္လာၿပီး တစ္ေယာက္ကေန ႏွစ္ေယာက္ ႏွစ္ေယာက္ကေန ေလးေယာက္ အဲဒီကေန အစုအစီးလိုက္ ေနာက္ေတာ့ ထူးခၽြန္တဲ့ ပညာတတ္လူငယ္ေတြ ထြက္ေပၚလာမွသာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ရုန္းထြက္ႏိုင္စြမ္းေတြ ခံႏိုင္ရည္အားေတြ တက္လာမယ္သံုးသပ္မိပါတယ္..။ အခ်ိန္ေတြ သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူးဆိုတာ ထပ္ေလာင္းေျပာခ်င္မိတယ္..။
အသက္ရွဴေတြ သိပ္ၾကပ္တယ္ဗ်ာ..။ ေလေတြ မလတ္ဆတ္ဘူး..။ ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းေ၀း ဆိုသလို ျဖစ္ေတာ့မလားပဲ..။
VN:F [1.8.8_1072]
Rating: 0.0/10 (0 votes cast)
VN:F [1.8.8_1072]
4 comments | posted in Diary
