စကားမစပ္ အက္ေဆးမ်ား (၁)
ဒါနဲ႕စကားမစပ္
လူဆိုတာ ပုခက္အတြင္းကေန သခၤ်ိဳင္းတြင္းထိ ပညာရွာတဲ့အလုပ္ ပညာသင္တဲ့အလုပ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး လုပ္ရပါတယ္..။ သင္ယူျခင္းအေေၾကာင္း ပတ္သတ္လို႕ ဘိတ္ဆန္ ေျပာတာေလး ေကာင္းပါတယ္..။ သင္ယူတယ္ ဆိုတာ ငါယူတာ မဟုတ္တဲ့ကိစၥ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး..။ Learning ကို ဆိုလိုခ်င္တာပါ..။ ဘိတ္ဆန္က ဘာေျပာသလဲဆိုေတာ့ သင္ယူတာ (learning) လုပ္တာဟာ ျပႆနာ တစ္ခု ေျဖရွင္းဖို႕အတြက္ပဲ..။ အဲဒီျပႆနာကို ေျဖရွင္းဖို႕သင္ယူတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ဖို႕ လိုတယ္ဆိုပါတယ္..။ သူေျပာတာ လက္ေတြ႕က်ပါတယ္..။
ေနာက္တစ္ေယာက္ ရီဗင္ကေတာ့ Action Learning ကို ေျပာပါတယ္..။ အေကာင္းဆံုး သင္ယူျခင္းက လက္ေတြ႕ဘ၀မွာ ျပႆနာနဲ႕ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းျခင္းပဲ.. စာသင္ခန္းထဲမွမဟုတ္ဘူး ဆိုပါတယ္..။ ဒီလိုသင္ယူမွုမ်ိဳး ေျပာမယ္ဆို ျမန္မာျပည္မွ သိပ္မေတြ႕ရပါဘူး..။ လက္ရွိပညာသင္စနစ္နဲ႕ နည္းနည္းကိုက္ေနတာက စကင္နာ ေျပာတဲ့ကိစၥပါ..။ သင္ယူျခင္းဆိုတာ ေလ့က်င့္ေပးတာကေန အလိုအေလ်ာက္တုန္႕ျပန္မွုရွိလာတာကို ေခၚတာဆိုပဲ..။ ဥပမာ ေက်ာင္းမွာ ဆရာမက ပုစၦာတစ္ပုဒ္ ေက်ာက္သင္ပုန္းမွာ ခ်ေရးတယ္..။ ဒါကို ေနာက္က ေက်ာင္းသားေတြ လိုက္ကူးတယ္..။ သံုးလေလာက္ေနေတာ့ စာေမးပြဲစစ္တဲ့အခ်ိန္ အဲဒီပုစၦာမ်ိဳး ပါလာရင္ ေက်ာင္းသားေတြ ခ်ေရးလိုက္တယ္..။ ပထမတစ္ႀကိမ္ ေက်ာက္သင္ပုန္းကေန ကူးေရးလိုက္တာနဲ႕ ဒုတိယတစ္ႀကိမ္ စာရြက္ထဲမွာ အလြတ္ေရးလိုက္တာ တူညီရင္ သင္ယူျခင္း ၿပီးေျမာက္သြားပါတယ္..။
ေက်ာင္းသားမွာ ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္စြမ္းနဲ႕ ျပႆနာတစ္ခုကို ေျဖရွင္းထားတာမ်ိဳး မရွိဘူး..။ ျပႆနာနဲဲ႕ ကင္းကြာေနတယ္..။ လက္ေတြ႕ဘ၀ ျပႆနာကို ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူျပင္ပက ေလ့လာသင္ယူမွု မရွိထားဘူးဆိုရင္ တုန္႕ျပန္ခ်က္ေတြ တလြဲျဖစ္ကုန္ပါေတာ့တယ္..။ ဘယ္လိုနည္းစနစ္မ်ိဳးနဲ႕ ကိုယ္သင္ယူခဲ့လဲ..။ ဘယ္လိုနည္းစနစ္မ်ိဳးနဲ႕ ကိုယ္ဆက္သင္ယူမလဲ..။ ကၽြန္ေတာ္ ဘိတ္ဆန္ ေျပာတဲ့ သေဘာထားကို ပိုလက္ခံမိပါတယ္..။
ဒါနဲ႕စကားမစပ္
ကၽြန္ေတာ္တို႕ သြားေနလာေနက် လမ္းေဘးက တံတိုင္းေနရာလြတ္ေတြမွာျဖစ္ျဖစ္၊ အိမ္နံရံတခ်ိဳ႕မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရးထားျခစ္ထား အရုပ္ဆြဲထားတာေလးေတြ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္..။ ဆြဲခ်င္တဲ့သူက သူ႕စိတ္ကူးေပါက္ရာ ဆြဲခ်င္သလို ဆြဲသြားတာပါ..။ ေရးခ်င္တဲ့စာကို ဒီဇိုင္းပံုမ်ိဳးစံုေဖာ္ၿပီး ေရးခ်င္သလိုလည္း ေရးသြားတတ္ပါတယ္..။ ဒါ အႏုပညာတစ္ခုပါ..။ ညီမင္းစံတစ္ေယာက္ ကပ္ကပ္သပ္သပ္ ေျပာေနတာ မဟုတ္ရပါဘူး..။ အီေဗာ္လူးရွင္းသမားေတြအတြက္ ေျပာရရင္ေတာ့ ေရွးလူေတြ ဂူနံရံမွာပံုေတြဆြဲ တြန္႕တြန္႕ေကာက္ေကာက္ စာေတြေရးခဲ့တာလည္း အဲဒီအႏုပညာေအာက္မွာ ပါ၀င္ပါတယ္..။ ေျပာရရင္ အဲဒီအႏုပညာက ေရာမအင္ပါယာလက္ထက္မွာလည္း ေရးဆြဲၾကတာပါပဲ..။ အေရာင္ေတြ ေဆးေတြနဲ႕ ေက်ာက္နံရံေတြမွာ စာေတြနဲ႕ စာထက္တင္ႏိုင္ခဲ့လို႕သာ အခုေခတ္ ပညာရွင္ေတြ အဲဒီဟာေတြကေနတဆင့္ ေခတ္ကာလတစ္ခုရဲ႕ ယဥ္ေက်းမွု လူေနမွုေတြကို ခန္႕မွန္းႏိုင္တာပါ..။ ထားပါ..။ ဒါေတြ ေျပာမလို႕မဟုတ္ပါဘူး..။ ေျပာခ်င္တာက Graffiti Art ကိုေျပာခ်င္တာပါ…။
Graffiti ဆိုတဲ့စာလံုးက အီတလီဘာသာစကား စာလံုးကေန ဆင္းသက္လာတာပါ…။ Graffito ဆိုတာကေန လာတာပါ..။ အီတလီဘာသာစကားအရေတာ့ အဲဒီစာလံုးက “ျခစ္” ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ ထြက္ပါတယ္..။ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုေပၚမွာ တုတ္ေခ်ာင္း သံခၽြန္ေတြနဲ႕ ေရးျခစ္တာမ်ိဳးကို ဆိုလိုတာပါ..။ Graffiti ဆိုတာကေတာ့ နံရံလိုမ်က္ႏွာျပင္မ်ိဳးမွာ ေတာင္ျခစ္ေျမာက္ျခစ္ စာေတြအရုပ္ေတြကို ေရးျခစ္ထားျခင္းလို႕ ဆိုလိုပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူသြားလူလာမ်ားတဲ့ေနရာေတြ ဥပမာ ဘုရားေစာင္းတန္းတို႕.. ဥယ်ာဥ္တို႕လို ေနရာေတြမွာ စာေတြေရးသြားတတ္ပါတယ္..။ ဘယ္ေန႕ကေတာ့ ဘယ္အဖြဲ႕ေရာက္လာတယ္.. ဘယ္သူ႕ကို ခ်စ္တယ္.. ဘယ္သူ႕ကို မုန္းတယ္.. စသည္ျဖင့္ ေတြ႕ေနရတာေတြလည္း အဲဒါ Graffiti ေအာက္ အက်ံဳး၀င္ပါတယ္…။ ဒါေပမယ့္ တန္ဘိုးရွိတဲ့ ေရွးေဟာင္းသမိုင္း၀င္ေနရာမ်ိဳးေတြမွာ ဒီလိုအႏုပညာျပကြက္ေတြ လုပ္တာမ်ိဳးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း အားမေပးခ်င္ဘူး..။
New york လုိေနရာမ်ိဳးမွာ ဒီအႏုပညာ အမ်ားဆံုး ထြန္းကားပါတယ္…။ အခုေနာက္ပိုင္း နံရံေပၚေရးၾကတဲ့ စာေတြ ဒီဇိုင္းပံုေတြ ပန္းခ်ီေတြဟာ ေနရာေတာ္ေတာ္ေလးယူလာၾကပါတယ္..။ အေဆာက္အဦး Decoration လုပ္ခ်င္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ Live Show Concert လုပ္ခ်င္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီအႏုပညာနဲ႕ျဖည့္သြင္းလုပ္ကိုင္လာၾကေတာ့ အႏုပညာပံုစံ ေျပာင္းလာပါတယ္…။ ဒါ့အျပင္ Hip Hop ေတြ DJ ေတြကလည္း သရုပ္သကန္သြင္းယူလာပါတယ္…။ သာမန္ ေဆးေရးတာမ်ိဳးနဲ႕ ေရးျခစ္ၾကေတာ့တာ မဟုတ္ဘဲ မွုတ္ေဆးဘူးေတြ ကာလာမ်ိဳးစံု စပ္ဟပ္အသံုးခ်ၿပီး 3D ပံုစံ ရုပ္ၾကြဒီဇိုင္းေတြ ရုပ္ပံုေတြပါ ေရးဆြဲလာပါတယ္..။ နမူနာ တခ်ိဳ႕ေတာ့ ေအာက္မွာရွဳပါ..။ အခုဆို www.graffiti.org ဆိုတဲ့ ဆိုက္ဒ္မွာ ကမၻာတစ္၀ွမ္းက အႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ ဖန္တီးထားတဲ့ လက္ရာေတြကို ေတြ႕ႏုိင္ပါတယ္..။
ဒါနဲ႕စကားမစပ္
ဖားပိန္ကေလးရဲ႕
အရွံဳးမေပးလိုက္ပါနဲ႕
အစ္စရွိတယ္ကြဲ႕။ ။
ဒါ ကဗ်ာပါ..။ ဘာကဗ်ာတုန္းဆိုေတာ့ ဂ်ပန္ဟိုကၠဴကဗ်ာပါ..။ ေရးတဲ့ကဗ်ာဆရာနာမည္က ေကာဘယရွိ အစ္စ ပါ..။ ဟိုကၠဴကဗ်ာငယ္ေလးေတြဖတ္ရတာ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္..။ လင္းလက္ၿပီး စင္ၾကယ္ၾကစ္လ်စ္တဲ့့ အေတြးေလးေတြ ဆြေပးႏိုင္တယ္..။ ဒီကဗ်ာေလးကို ကၽြန္ေတာ္ဖတ္ရေတာ့ ခံစားခ်က္ေလးတစ္ခုရတယ္..။ ကဗ်ာေရးသူဟာ အားနည္းသတၱ၀ါေလးကို အားေပးတယ္..။ နိမ့္က်တယ္ဆိုတဲ့ ေလွာင္ရယ္သံမပါဘူး..။ အားအင္ခ်ိနဲ႕ေနတဲ့ ဖားပိန္ေလးတစ္ေကာင္ကို သူ ျဖဴျဖဴစင္စင္နဲ႕ အားေပးတာ..။ သူရွိတယ္..။ အရွံဳးမေပးနဲ႕..။
ေလာကမွာ အင္အားႀကီးသူရွိတယ္..။ အင္အားနည္းသူ ရွိတယ္..။ ဒါ ေလာကဓမၼတာပါ..။ အင္အားႀကီးသူက အင္အားနည္းသူကို ေဖးကူေစာင့္ေရွာက္ေပးမယ္ဆိုရင္ ေလာကႀကီးလွေနမယ္..။ နိမ့္က်ေနတဲ့သူကို ဆြဲတင္မယ္..။ အားနည္းသူကို ေလွာင္ရယ္ဟားတိုက္မယ့္အစား ေဖးကူမွုေလးေတြ ေပးရမယ္..။ ျပည့္စံုခ်မ္းသာတဲ့ ေအာင္ျမင္မွု ဂုဏ္ပကာသနေတြဟာ ေမာက္မာၾကြား၀ါဖို႕မဟုတ္ဘဲ အားနည္းသူတို႕ကို ထိုက္သင့္သေလာက္ ေဖးကူဖို႕အတြက္ပါ..။ အားငယ္/အားနညး္ ေနတဲ့မိတ္ေဆြေတြကို အရွံဳးမေပးဘဲ အားထုတ္ႀကိဳးပမ္းဖို႕အတြက္ တိုက္တြန္းေပးဖို႕ ကဗ်ာေလးက ေျပာေနတယ္..။
ညီမင္းစံ
