Nyi Min San . com

ပုဂံသြားတုန္းက ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕လို႕ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ကိုသခင္ႀကီးရယ္ ကိုေမာင္လွရယ္ သံုးေယာက္၀ိုင္းရိုက္ၾကပါတယ္..။ ဓါတ္ပံုရိုက္တာကို ဆိုလိုတာပါ..။ ကေလးေလးက လက္ပိုက္ၿပီးရပ္ေပးတယ္..။ ပံုေလးကို သေဘာက်တာနဲ႕ပဲ အားလံုးကို မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္..။

ဒီပံုက ကၽြန္ေတာ္ ပုဂံသြားတုန္းက ရိုက္ထားတဲ့ပံုပါ..။ ပုံေကာင္းေလးတစ္ပံုလို႕ ေျပာလို႕ရမယ္ ထင္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ ပုံသိပ္မရလိုက္ပါဘူး..။ ရသေလာက္ကေလးထဲကေန ႀကိဳက္တာေလးေတြ တင္ၾကည့္တာပါ..။ အခုပံုေလးကို ဘေလာ့မွာ တင္မေပးရေသးဘူး ထင္ပါတယ္..။ မွ်ေ၀ေပးတာပါ..။ ေ၀ဖန္ေပးၾကပါဦးဗ်ာ..။

ပံုကို အေမွာင္မွေနအလင္းဆီ လို႕ နာမည္ေပးထားပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ စူဠာမဏိဘုရားမွာ ရိုက္ထးတဲ့ပံုေလးျဖစ္ပါတယ္..။ အေရာင္ေလး နည္းနည္း ျပင္ထားတာကလဲြရင္ အရွိအရွိအတိုင္းပါပဲ..။ ေ၀ဖန္ေပးၾကပါဦးခင္ဗ်ာ..။

ထြက္ေပါက္ဆိုတာ ရွိတယ္..။ အလင္းေရာင္ရွိတဲ့ေနရာေတြက ထြက္ေပါက္ေတြေလ..။ တစ္ခုခုမွာ ေခ်ာင္ပိတ္မိေနၿပီလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ ထင္ေနတယ္ဆိုရင္ စိတ္ကိုတည္ၿငိမ္ေအာင္ထားပါ..။ ဒုတိယအဆင့္အေနနဲ႕ ကိုယ္ေခ်ာင္ပိတ္မိေနသလား စဥ္းစားပါ..။ ေခ်ာင္ပိတ္မိေနတယ္ ထြက္ေပါက္ကို ရွာဖို႕လိုတယ္ဆိုရင္ေတာ့ အလင္းေရာင္ရွိတဲ့ေနရာကို ရေအာင္ရွာပါ..။ အလင္းဟာ ကုိယ္ျဖစ္ေနတတ္သလို ကိုယ္ကေတြ႕တာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္..။ အဓိကက ထြက္ေပါက္တစ္ခုကို ရွာေတြ႕ၿပီး အက်ဥ္းအက်ပ္ဘ၀က လြတ္ေျမာက္ဖို႕ပဲ..။

လူေတြ တစ္ေနရာကေနတစ္ေနရာ တစ္မ်ိဳးကေနေနာက္တစ္မ်ိဳး တစ္ဆင့္ကေန ေနာက္တစ္ဆင့္ေရာက္ေအာင္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစား ရုန္းကန္ရတယ္..။ ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္ေနတဲ့ ေနရာမွာပဲျဖစ္ေစ ထြက္ေပါက္ကိုရေအာင္ရွာဖို႕အတြက္ အလင္းေတြက ကူလိမ့္မယ္..။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေရြးခ်ယ္မယ့္ ထြက္ေပါက္က ကိုယ္နဲ႕သင့္သမလား မသင့္ဘူးလားဆိုတာေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရလိမ့္မယ္..။

ဒီပံုကို ပုဂံမွာတုနး္က ရိုက္ထားတာပါ..။ ရင္ထဲ ခံစားခ်က္ေလး တစ္ခု၀င္လာတာနဲ႕ပဲ ခလုတ္ႏွိပ္လိုက္မိပါတယ္..။ ခေရာ့ပင္ကလြဲရင္ မ်ားမ်ားစားစား ျပင္ဆင္ထားျခင္းမရွိပါဘူး..။ Idea ေလးတစ္ခုအတြက္ ဒီပံုေလးကို ေရြးခ်ယ္မိတာပါ..။

ကၽြန္ေတာ္ရယ္ ကိုသခင္ႀကီးရယ္ ကိုေမာင္လွရယ္ သံုးေယာက္ ပုဂံသြားျဖစ္ၾကပါတယ္..။ မႏၱေလးမွာတုန္းကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕သံုးေယာက္ေပါင္းၿပီး ဒီလိုႀကံဖန္ၿပီး outdoor ထြက္ေနၾကပါ..။ အခုတစ္ေခါက္က သံုးေယာက္ေပါင္းၿပီး ပထမဆံုး ခရီးရွည္ထြက္ၿပီး ဓါတ္ပံုရိုက္ရျခင္းပါပဲ..။ ကိုေမာင္လွက ရံုးကိစၥေတြနဲ႕ ရန္ကုန္ကိုေရာက္ေနပါတယ္..။ ရန္ကုန္မွာတုန္းကတည္းက gtalk မွာ အဆက္အသြယ္ရေတာ့ မင္းရယ္ ကိုသခင္ႀကီးရယ္ ပုဂံကိုဆင္းလာခဲ့ပါလား.။ ငါက ရန္ကုန္ကေန ပုဂံမွာေစာင့္မယ္..။ ဓါတ္ပံုရိုက္ရေအာင္..။ ရံုးကလည္း ခြင့္ရတယ္လို႕ ေျပာလာပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္၀င္စားပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ေငြမရွိ။ သူတို႕အေနနဲ႕က အသက္အရြယ္ေရာ ပညာေရာ ေငြေၾကးေရာက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ သာပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွဟုတ္တိပတ္တိ သိပ္မတတ္လွတဲ့ web site design ေလးေတြ ေရးေနတဲ့သူပါ..။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ကို ဇြတ္ေတာင္းေတာ့ ေပးလိုက္ပါတယ္..။ ၇၀၀၀၀ က်ပ္ပါ..။ အဲ့ထဲက ၂၅၀၀၀ ကို tri-pod ၀ယ္တဲ့ထဲ ထည့္သံုးလိုက္ပါတယ္..။ မ၀ယ္လို႕လည္း မျဖစ္ဘူး..။ လိုပါတယ္..။

ရံုးက MD ကို ခြင့္ယူလိုတဲ့အေၾကာင္းၾကားစာတင္ၿပီး ခြင့္တင္ေတာ့ ခြင့္ရပါတယ္..။ ဒါနဲ႕ပဲ ပုဂံခရီးစဥ္က စီစဥ္ျဖစ္သြားပါတယ္..။ ကိုေမာင္လွ စီစဥ္ထားသလိုေတာ့ ျဖစ္မလာပါဘူး..။ သူက ပုဂံမွာႀကိဳေစာင့္မယ္ဆိုတာကို မႏၱေလးအထိ တက္လာပါတယ္..။ မႏၱေလးကေန ကၽြန္ေတာ္တို႕သံုးေယာက္စံုၿပီးေတာ့ပဲ ဆက္သြားေတာ့မယ္ ဆိုပါတယ္..။ ကားလက္မွတ္ကို မင္းစီစဥ္ပါဆိုၿပီး တာ၀န္ေပးပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕သိတဲ့ ကားလက္မွတ္အေရာင္းဆိုင္ကို ဆက္သြယ္၀ယ္ယူခိုင္းေတာ့ ေရႊမန္းသူ ဆိုတဲ့ကားေတြ ပုဂံခရီးစဥ္ကို ေျပးပါတယ္..။ Express ကားေတြျဖစ္တဲ့အျပင္ Air-con bus ေတြလို႕ လက္မွတ္ေရာင္းသူက ေျပာပါတယ္..။ ေရႊမန္းသူက အစိုးရက ၀န္ထမ္းသက္သာအေနနဲ႕ေျပးဆြဲတဲ့လိုင္းျဖစ္ပါတယ္..။ လက္မွတ္က ၄၄၀၀ ေပးရပါတယ္..။ ေနရာေကာင္းေကာင္းရပါတယ္..။ သို႕ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ၿပီးေမွ်ာ္လင့္မထားပါဘူး..။ မေကာင္းႏိုင္ဘူးလို႕ပဲ တြက္ထားပါတယ္..။ 16-11-08 ရက္ေန႕အတြက္ လက္မွတ္သံုးေစာင္၀ယ္လို္က္ပါတယ္..။

ရထားကို မေရြးရတာက ရထားလက္မွတ္၀ယ္ယူရတာ နည္းနည္းခက္ပါတယ္..။ ေနာက္ၿပီး ရထားက ညမွ ထြက္ပါတယ္..။ ဒါ့အျပင္ ရထားနဲ႕ခရီးသြားခဲ့ဖူးပါတယ္..။ မီးမရွိပါ..။ ဆိုက္ရင္လည္း မနက္အေစာႀကီး ေ၀လီေ၀လင္းကို ဆိုက္ပါတယ္..။ အခု ေရႊမန္းသူ ကားေတြက မနက္၈ နာရီဆို ထြက္ပါတယ္..။ ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ ၁၀နာရီေလာက္မွာ တစ္ႀကိ္မ္ ေန႕လည္ ၁၂ နာရီေလာက္မွာ တစ္ႀကိမ္ ရပ္နားပါတယ္..။ Express ကားသာဆိုပါတယ္ ထံုးစံအတိုင္း လမ္းမွာ ေတြ႕သမွ်လူတင္ပါတယ္..။ Air-con လည္း မေအးေတာ့ပါ..။ ကားထြက္ကတည္းက ပိတ္လိုက္ပါတယ္..။ တခ်ိဳ႕ခရီးသည္ေတြ မွန္တံခါးေတြဖြင့္ပါတယ္..။ အသက္ရွဴၾကပ္လို႕ပဲလား မေျပာတတ္ပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ အညာကားလမ္းေတြတစ္ေလွ်ာက္ ဖုန္ေတြ၀င္ပါတယ္..။

လမ္းေတြအေၾကာင္းေျပာေတာ့ လမ္းေတြကို သတိရပါတယ္..။ ေက်ာက္ဆည္အလြန္ တံတားဦးဘက္ကေန ပတ္ၿပီး ၿမိဳ႕သာ၊ ျမင္းၿခံကို ျဖတ္ၿပီးသြားပါတယ္..။ လမ္းအေတာ္ဆိုးတဲ့ေနရာေတြကို သတိထားမိပါတယ္..။ ဆိုးတာမွ အေတာ္ကိုဆိုးတာပါ..။ ကိုသခင္ႀကီးကေတာ့ ဒါပံုမွန္ပဲလို႕ ဆိုပါတယ္..။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ သဲေခ်ာင္းေတြျဖတ္ရပါတယ္..။ ေကြ႕ပတ္ၿပီးေမာင္းပါတယ္..။

ကၽြန္ေတာ္တို႕သံုးေယာက္လံုး အရပ္ရွည္ပါတယ္..။ အဲဒါ ကားစီးတဲ့ေနရာမွာ အဓိကေတြ႕ရတဲ့ အခက္အခဲပါ..။ ဒူးနဲ႕ေရွ႕ခံုနဲ႕ တိုက္ေနပါတယ္..။ အေတာ္ေလးကို ေညာင္းပါတယ္..။ window ဘက္ ထိုင္ရတဲ့သူက သိပ္မသက္သာလွပါဘူး..။ ေဘးခံုထိုင္ရတဲ့သူက လမ္းဘက္ကို ေျခနည္းနည္းခ်ၿပီး အေညာင္းဆန္႕လို႕ရပါေသးတယ္..။ ကိုသခင္ႀကီးက window ဘက္မွာ ထိုင္ၿပီး ကၽြန္္ေတာ္က ေဘးခံုမွာ ထိုင္ျဖစ္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ခရီးစဥ္ခဏနားၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေနရာေျပာင္းလိုက္ပါတယ္..။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ လူေကာင္ပိုႀကီးပါတယ္..။

ညေန ၂ နာရီခြဲေတာ့ ေညာင္ဦးကို ၀င္ပါၿပီ..။ ဖုန္မွုန္႕ေတြနဲ႕ တခ်ိဳ႕အေ၀းေနရာေတြမွာ ဘုရားေတြ လွမ္းျမင္ေနရတယ္..။ ဘာေၾကာင့္ရယ္မသိပါဘူး..။ ရင္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးခံစားလိုက္ရပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ ပုဂံကို အခုတစ္ႀကိမ္နဲ႕ဆို ၃ ေခါက္ရွိပါၿပီ..။ ပထမဆံုးအႀကိမ္က ၂၀၀၂ ေလာက္ကေရာက္တာပါ..။ ရုံးကအဖြဲ႕သားေတြနဲ႕ျဖစ္ပါတယ္..။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ကေတာ့ ရံုးကေန ကၽြန္ေတာ္ထြက္လိုက္ပါၿပီ..။ ၂၀၀၄ ဇန္န၀ါရီေလာက္မွာ ေရာက္တာပါ..။ အဲဒီရံုးက အဖြဲ႕သားေတြနဲ႕ပါပဲ..။ ႏွစ္ႀကိမ္လံုး အလည္သက္သက္ ျဖစ္ပါတယ္..။ ဒီတစ္ႀကိမ္ကေတာ့ေကာ အလုပ္ပါလို႕လားလို႕ေမးရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႕ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ ပါလာပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႕ စဥ္းစားရပါတယ္..။

ကားေပၚမွာတုန္းက ကိုေမာင္လွက စာအုပ္တစ္အုပ္ထိုးေပးပါတယ္..။ ဆရာပါရဂူရဲ႕ ပုဂံခရီးသည္ ဆိုတဲ့ စာအုပ္ပါ..။ ဆရာပါရဲ႕စာေတြ ေလးတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ယူဆပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္က ဆရာပါ့စာအုပ္ေတြဖတ္ဖို႕ ဥာဏ္မမွီေသးပါဘူး..။ အေတာ္ႀကိဳးစားယူရပါဦးမယ္..။ အခု ဒီစာအုပ္ကေတာ့ ခရီးသည္တစ္ေယာက္ ဘုရားဖူးသြားတဲ့အေၾကာင္းေတြနဲ႕ သူသြားတဲ့ဘုရားေတြရဲ႕ သမိုင္းေၾကာင္းေတြ.. သူေတြ႕ႀကံဳလာရတဲ့ အေတြ႕အႀကံဳေတြ.. သူျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္းေလးေတြကို အစီအရီနဲ႕ေရးထားပါတယ္..။ ဖတ္ရတာ အေတာ္ေလး ေကာင္းပါတယ္..။ စာအုပ္တန္ဘိုးက ၃၀၀၀ ထင္ပါတယ္..။ တစ္ဆက္တည္း စာအုပ္တစ္အုပ္တန္ဘိုး ေစ်းႀကီးတယ္ဆုိေပမယ့္ စာအုပ္ထဲက အေၾကာင္းအရာေတြကလည္း ၃၀၀၀ နဲ႕တန္ေၾကးျဖတ္မရဘူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိေနျပန္ပါေသးတယ္..။

ပုဂံေညာင္ဦးလမ္းေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘြတ္ကင္လုပ္ထားတဲ့ တည္းခိုခန္းေလးရွိပါတယ္..။ ကားဂိတ္မတိုင္ခင္ လမ္းေပၚမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လမ္းမွာပဲဆင္းလိုက္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာပိုးလြယ္အိတ္တစ္လံုး လက္ဆြဲအိတ္တစ္လံုး tri-pod တစ္ေခ်ာင္း၊ ကိုသခင္ႀကီးက ေက်ာပိုးကင္မရာလြယ္အိတ္တစ္လံုး ခရီးေဆာင္သတၱာတစ္လံုး tri-pod တစ္ေခ်ာင္း၊ ကိုေမာင္လွက ကင္မရာရယ္ laptop ရယ္ ထည့္လြယ္လို႕ရတဲ့ လြယ္အိတ္တစ္လံုး ခရီးေဆာင္လက္ဆြဲအိတ္ တစ္လံုး tri-pod တစ္ေခ်ာင္းဆီ ပါပါတယ္..။ အဲဒီပစၥည္းေတြကို သယ္မၿပီး ေမခလာ တည္းခိုခန္းေရွ႕မွာ ဆင္းလိုက္ပါတယ္..။ ၀န္ထမ္းေကာင္ေလးေတြ အိတ္ေတြကို လိုက္ကူဆြဲပါတယ္..။

ေနာက္ေတာ့ ဘြတ္ကင္လုပ္ထားတဲ့ သံုးေယာက္ခန္းကို လိုက္ျပပါတယ္..။ တစ္ည ၁၂၀၀၀ က်ပ္ရွိပါတယ္..။ ထိုက္သင့္သေလာက္ က်ယ္လြင့္ပါတယ္..။ TV မပါပါ..။ ေလေအးေပးစက္ပါပါတယ္..။ ႏွစ္ေယာက္အိတ္ ကုတင္ႏွစ္လံုးနဲ႕ တစ္ေယာက္အိပ္ ကုတင္တစ္လံုးတို႕ ပါပါတယ္..။ အ၀တ္လွမ္းစင္ေလးတစ္ခု ပါပါတယ္..။ ေရပူေရေအးခ်ိဳးလို႕ရပါတယ္..။ ေရခ်ိဳးဇလံုလည္း ပါပါတယ္..။ ေစ်းႏွုန္းအရ မဆိုးပါဟု ကၽြန္ေတာ္ေျပာလို႕ရပါတယ္..။ အ၀တ္အစားေတြလဲ၊ ပါလာတဲ့ ပစၥည္းပစၥယေတြ ခ်.. အိပ္ယာေပၚ ခဏေက်ာခင္းရပါတယ္..။ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ အိပ္ယာႏွစ္လံုးကို ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္ႀကီး ၀ါႀကီး ဆရာသမားႏွစ္ေယာက္ို ဦးစားေပးလိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္က သူတို႕ေျခရင္းဘက္က တစ္ေယာက္အိပ္ ကုတင္မွာ ေနရာယူလိုက္ပါတယ္..။ ကိုသခင္ႀကီးက ကိုေမာင္လွအသင့္ယူလာတဲ့ ပုဂံေျမပံုကို အိပ္ရင္းနဲ႕ဖတ္ၾကည့္တယ္..။ ခင္ဗ်ားေျမပံုက ဘာမွလည္းမပါပါလား..။ အသစ္ရွာ၀ယ္ရမယ္နဲ႕တူတယ္လို႕ေျပာတယ္..။ အဲဒီအခ်ိန္ ကိုေမာင္လွသူ မႏၱေလးက ၀ယ္လာတဲ့ ထိုးမုန္႕လက္ေဆာင္ကို ဟိုတယ္လ္မန္ေနဂ်ာ အန္တီႀကီးအတြက္ သြားေပးရင္ ေရသန္႕ဘူးေတြဆြဲလာပါတယ္..။ ေနာက္ၿပီး ေျမပံုတစ္ခုပါပါလာတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ဘုရားသမိုင္းစာအုပ္ေတြ ဖတ္ေနလိုက္ပါတယ္..။

ပုဂံရာသီဥတုက ကၽြန္ေတာ္တို႕ေရာက္သြားခ်ိန္မွာ ပူေသးတယ္ ေျပာရပါမယ္..။ ေန႕လည္ေန႕ခင္းႀကီးဆိုလို႕ ပူတာလည္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..။ air-con က တ၀ူး၀ူးသာေအာ္ေနတာ ေလေအးသိပ္မထြက္ဘူး ထင္ပါတယ္..။ မေအးပါဘူး..။ တစ္ေကာင္ window type ကေလးပါ..။ PHILIP အမ်ိဳးအစားသံုးထားတယ္လို႕ စိတ္ထဲမွတ္မိေနတယ္..။ Remote မပါပါဘူး..။ Manual ေဆာ္ရတာေလးပါ..။ ။ ကိုေမာင္လွ ေရ၀င္ခ်ိဳးပါတယ္..။ ျပႆနာက အဲဒီမွာ တက္ပါတယ္..။ တံခါးက lock ခ်လို႕မရပါဘူး..။ ဒါေပမယ့္ ေယာက္်ားေတြခ်ည့္ေနတဲ့ ေနရာလည္းျဖစ္.. တစ္ေယာက္အထဲမွာရွိရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ ဖြင့္မ၀င္ဘူး ယူဆတာနဲ႕ပဲ ဘာမွမေျပာဘဲ ဒီအတိုင္းထားလိုက္ေတာ့တယ္..။ ဘယ္လိုေရခ်ိဳးလို႕ ဒါကိုျပႆနာလို႕ စဥ္းစားမိသလဲဆိုေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ျဖည့္စဥ္းစားပါေတာ့..။ မေျပာေတာ့ပါဘူး..။ ။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ညေနစာကို တည္းခိုခန္းနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ဖြင့္ထားတဲ့ ထမင္းသုတ္ဆိုင္ေလးမွာ စားပါတယ္..။ အသုတ္ေတြ အစံုရပါတယ္..။ ဟင္းခ်ိဳဟင္း အေတာ္ေကာင္းတယ္ဆိုရမယ္..။ ေန၀င္ၿပီးခ်ိန္မွာ အေအးဓါတ္ကေလး လႊမ္းၿခံဳလာပါတယ္..။ အဲဒီ ေအးတဲ့ဓါတ္ကို ဟင္းခ်ိဳဟင္ ခပ္ေႏြးေႏြးမွာ ငရုပ္ေကာင္းႏိုင္ႏိုင္ထည့္ထားတဲ့အရာသာကေန အပူဓါတ္ကေလး ရပါတယ္..။ ဟင္းခ်ိဳဟင္း ပန္းကန္လံုးကို ဇြန္းပါမလာဘဲ ခ်ေပးတဲ့အတြက္ ပန္းကန္လံုးသံုးလံုးကို ပါးစပ္နဲ႕ေတ့ၿပီး ေသာက္ခဲ့ရပါတယ္..။ ထမင္းသုတ္၊ အမဲသားေၾကာ္၊ အာလူးသုတ္နဲ႕ ေနာက္အသုတ္တစ္မ်ိဳး မွာပါတယ္..။ ေရွာက္သီးသုတ္ ထင္ပါတယ္..။ အဲဒါစားၿပီးေနာက္ လိုက္ပြဲ ထပ္ယူရပါေသးတယ္..။

တည္းခိုခန္းကေန အျပင္ထြက္ကတည္းက ကင္မရာလြယ္အိတ္ေတြ ထရိုင္ေပါ့ဒ္ေတြ ယူလာၿပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျခလ်င္လမ္းသလားၿပီး ေရႊစည္းခံုကို Night shot ရိုက္ဖို႕ခ်ီတက္ပါတယ္..။ နည္းနည္းလွမ္းပါတယ္..။ ဗိုက္ထဲမွာ အစာထည့္ထားတာရယ္.. ေရခ်ိဳးထားလို႕ လူက လန္းေနတာရယ္.. ခရီးက အျပန္ အိပ္ယာေပၚ ခဏအိပ္ေပ်ာ္သြားလို႕ အားျပည့္ေနတာရယ္ေၾကာင့္ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ၾကပါတယ္..။ ညေနတုန္းက ေရႊစည္းခံုကို ဒီညရိုက္မယ္ ဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေရႊစည္းခံု ဘုရားသမိုင္း ဖတ္ၿပီးျဖစ္ေနပါၿပီ..။ ထူးျခားအံ့ဘြယ္ေတြကိုလည္း အလြတ္မွတ္မိေအာင္ လုပ္ထားလိုက္ပါတယ္..။ ေရႊစည္းခံုေရာက္ရင္ ကေလးေတြ ၀ိုင္းလာၿပီး ရွင္းျပဖို႕ လူလိုလား.. မုန္ဘိုးေပးခဲ့ပါဗ်ာ.. ဆိုၿပီး လိုက္ႏွုတ္ဆက္တဲ့ ကေလးေတြရွိပါတယ္..။ ကေလးေတြ အမ်ားႀကီးပါ..။ သူတို႕ေလးေတြက ဘုရားသမိုင္းကို ပါးစပ္ကေန တတြတ္တြတ္ ရြတ္ျပမယ္..။ ႏိုင္ငံျခားသားဆိုရင္ အဂၤလိပ္လို အလြတ္က်က္ထားတာေလးေတြကို ရြတ္ျပမယ္..။ ဒီလိုနဲ႕ မုန္႕ဘိုးေလးေတြ ႀကံဖန္ေနရသူေလးေတြေပါ့..။

တခ်ိဳ႕မ်ား အေတာ္ငယ္ေသးတယ္..။ ဒါေပမယ့္ သူတို႕အရင္ ကၽြန္ေတာ္က ဘုရားသမိုင္းေတြေရာ အံ့ဘြယ္ေတြေကာ ေျပာျပေတာ့ ဦးကလည္းဗ်ာ.. သားတို႕ကို ဒါဆိုလည္း မုန္႕ဘိုးေလးေပးသြားပါလား..။ ငါးဆယ္ပဲေပးပါဆိုၿပီး လိုက္ေျပာပါတယ္..။ ေငြေၾကးရဲ႕ အထုအေထာင္းဒဏ္ဟာ ကေလးေတြရဲ႕ ႏုနယ္တဲ့ဘ၀ေလးေတြမွာ စြန္းေပေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘာေျပာလို႕ေျပာရမယ္ မသိပါဘူး..။ ၀မ္းနည္းသလိုျဖစ္မိပါတယ္..။ ကေလးေတြရဲ႕ဘ၀ဟာ အင္မတန္ ႏုနယ္ပါတယ္..။ အေတြးႏုႏုေလးေတြမွာ ဒီဟာေတြ ယွက္သန္းေနမယ္ဆိုရင္ အသက္ႀကီးလာေလ ရင္ေလးဖို႕ေကာင္းေလပါပဲ..။

ဘုရားကေနအျပန္ စားေသာက္ဆိုင္ေတြဘက္ လွည့္ပါတယ္..။ အဲဒီမွာ Internet Access Center ေလးေတြ ေတြ႕ပါတယ္..။ မ်က္ေစ့ထဲ RMCG က ဖြင့္ထားတာတစ္ခုရယ္ Bagan Restaurant က ဖြင့္ထားတာ တစ္ခုရယ္ ေပါင္းႏွစ္ခုျမင္ခဲ့တာပါ..။ သူတို႕ႏွစ္ဆိုင္က ADSL သံုးထားတယ္ ဆိုပါတယ္..။ RMCG ကို ၀င္မေမးျဖစ္ေပမယ့္ Bagan Restaurant ကို ၀င္ေမးေတာ့ တစ္နာရီကို ႏိုင္ငံျခားသား ၂၀၀၀ က်ပ္၊ ႏိုင္ငံသား ၁၀၀၀ က်ပ္လို႕ ဆိုပါတယ္..။ သင့္တင့္တယ္လို႕ ေျပာရပါမယ္..။ CRT 15″ Monitor ေတြကိုေတာ့ လွမ္းျမင္လိုက္ပါတယ္..။ ၀င္ေတာ့ မသံုးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး..။ အေတာ္ေလးကို ေစာင့္ရလို႕ပါ..။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ အသံုးမ်ားပါတယ္..။

Holiday ဆိုတဲ့ စားေသာက္ဆိုင္မွာ ထိုင္ျဖစ္ပါတယ္..။ ကိုသခင္ႀကီးနဲ႕ ကိုေမာင္လွက အျပင္းေသာက္ပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ Star cola နဲ႕ ညားပါတယ္..။ အျမည္းကို အာလူးခ်ဥ္စပ္နဲ႕ မွုိကန္စြန္း မွာပါတယ္..။ ျပန္တဲ့အခ်ိန္ ည ၁၁ နာရီေက်ာ္ပါၿပီ..။ ဆိုင္လည္း ပိတ္ပါၿပီ..။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ဟိုတယ္ဆီကို ျပန္လာပါတယ္..။ တည္းခိုခန္းကိုေရာက္ေတာ့ စကားေတြ ဟိုေရာက္ဒီေရာက္ ေျပာ..။ ရိုက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကို ပါလာတဲ့ ကိုသခင္ႀကီးရဲ႕ laptop တစ္လံုးထဲ ၀ိုင္းကူးထည့္ပါတယ္..။ Laptop လြတ္က်သြားပါေသးတယ္..။ Apple Mac Pro ထင္ပါတယ္..။ ကိုသခင္ႀကီးကိုင္တဲ့ laptop ပါ..။

၁ နာရီ ခြဲေလာက္မွ အဲဒီေန႕က အိပ္ျဖစ္ပါတယ္..။ ခ်စ္သူအတြက္ စာထိုင္ေရးျဖစ္ပါေသးတယ္..။ ေနာက္ေန႕လည္း မနက္ေစာေစာ ထၿပီးခရီးစဥ္ဆက္မယ္ မွန္းပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သံုးေယာက္ စက္ဘီးငွားၿပီး ပုဂံမွာ ဓါတ္ပံုလုိက္ရိုက္မယ္လို႕ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္..။ စက္ဘီးငွားခက တစ္ရက္ကို ၁၀၀၀ က်ပ္ဆိုေတာ့ အေတာ္သက္သာတယ္ ဆိုရပါမယ္..။ ဆုိက္ကယ္ကို စံုစမ္းေပမယ့္ သိပ္အဆင္မေျပလွပါဘူး..။

ဆက္ရန္